Blog

Bald Eagle: Bird of Majest

1
Blog

Uitjes met wilde dieren in de Filippijnen

2

Nu Stand Up Paddle Boarding zo’n hoge vlucht heeft genomen, kopen veel mensen een SUP board in de hoop onmiddellijk op de golven te kunnen surfen. Hoewel stand up paddlesurfing ongetwijfeld gemakkelijker is dan andere vormen van surfen, heeft het nog steeds een steile leercurve omdat de rijder moet leren balanceren op wat een onstabiele plank lijkt, terwijl hij ook de nieuwe techniek van het staand peddelen onder de knie moet krijgen, als je wat meer onderzoek wil doen raden we je aan om te kijken hoe je een sup board kopen bij Watersports4fun.com makkelijk regelt.

Wat is de beste manier om te beginnen met het leren van Suppen op een nieuw supboard?

In het begin kan dit ontmoedigend lijken en de gemakkelijkste manier lijkt te zijn om op de plank te knielen in plaats van erop te staan. In werkelijkheid helpt dit niet veel met het doel om op langere termijn staand te peddelen, omdat de bewegingen die je leert heel anders zijn dan wanneer je staat. Zoals elke ervaren peddelaar je zal vertellen gaat het allemaal om “tijd op het board”. Met ervaring op het board krijg je een instinctief vermogen van je lichaam om snel te reageren op veranderingen in het evenwicht. Dit betekent dat je lichaam automatisch leert wat de gemakkelijkste manier is om met aankomende golfslag om te gaan door te oefenen met opstaan en peddelen in dezelfde omstandigheden, een goed merk voor dit type is Mistral of Jobe.

Voor een absolute beginner kunnen de eerste paar sessies echter vervelend zijn als ze steeds van het sup board in het water vallen.

Wat wij hebben ontdekt is dat er bepaalde manieren zijn om dit leerproces te versnellen zonder afgeschrikt te worden door de schijnbare moeilijkheden die gepaard gaan met stand up paddling.

1) Zorg ervoor dat de wind niet te sterk is. Een windkracht van 10 km/uur of minder heeft de voorkeur, anders is er waarschijnlijk te veel chop en wordt je uit koers geblazen.

2) Leer bij voorkeur op een vlak meer. Je zult blij zijn als je niet tegen golven hoeft te vechten als je probeert alleen maar op je board te balanceren.

3) Leer op een zo breed mogelijk stand up paddleboard. 30 inch wordt aanbevolen. Als je iets kunt vinden nog breder zal het over het algemeen nog makkelijker. Je zult verbaasd zijn hoeveel een enkele centimeter van de breedte het balanceren kan maken.

4) Bekijk video’s van peddelaars en ga op een lage muur, melkkrat of doos staan en oefen dezelfde peddelslag na te bootsen zodat je lichaam het kan perfectioneren voordat je met de instabiliteit van het board te maken krijgt. Oefen ook het wisselen van de peddel van kant naar kant.

Elektrische steps trekken de aandacht op straat omdat de mensen nieuwsgierig zijn naar de werking en het gebruik ervan. De elektrische eenwielers hebben aan populariteit gewonnen onder degenen die de kans grijpen om ze te omarmen en te genieten van de verschillende voordelen die ze hebben ten opzichte van standaard fietsen. De tweewielstep heeft de markt hard geraakt, vooral omdat de twee wielen meer stabiliteit bieden en daardoor het leren gemakkelijker maken voor iedereen. Op een electrische step met twee wielen kun je nu sneller leren balanceren en controleren dan op een scooter met één wiel.

  • Elektrische steps zijn veel betere keuzes in vergelijking met de andere handmatige versies en zelfs standaard fietsen. Met een tweewieler geniet je van meer voordelen en de belangrijkste zijn als volgt.
  • Twee wielen maken leren gemakkelijk voor je. U kunt leren hoe uw scooter te gebruiken binnen enkele minuten na het stappen op een. Ze maken het ook vrij eenvoudig voor u om evenwicht te bewaren in vergelijking met het proberen om evenwicht te bewaren op een wiel.

De step is gemakkelijk te besturen

U hoeft geen pedalen te gebruiken en uw armen om de scooter te besturen. U hoeft alleen maar naar voren te leunen om de scooter u vooruit te laten stuwen en naar achteren te leunen om vaart te minderen, te stoppen of achteruit te rijden. Het is wel belangrijk om goed onderzoek te doen, want in sommige gevallen moet je even checken of de elektrische step legaal is in Nederland.

Met één lading kan je kilometers ver komen voordat je weer moet opladen.

Dit is de economische schoonheid van de Elektrische step. U hoeft zich geen zorgen te maken over dure benzine of te veel arbeidsuren. Met een enkele lading, kunt u rijden uw scooter tot zeven mijl zonder behoefte aan een oplading. Het betekent gewoon dat u uw boodschappen van de dag sneller en efficiënter kunt doen dan wanneer u een auto gebruikt.

Elektrische steps zijn niet onderhevig aan files.

In vergelijking met een auto is het dus gemakkelijker om op tijd en zonder oponthoud op de plaats van bestemming te zijn. Net als een fiets kunt u gebruik maken van paden om u een weg te banen door het verkeer, waardoor u tijd bespaart om te komen waar u heen wilt.

In tegenstelling tot fietsen zijn de Elektrische steps klein van formaat en dus zeer draagbaar. U kunt ze bij u houden onder uw bureau tot het tijd is om ze weer te gebruiken om thuis te komen. U kunt ze meenemen en u geen zorgen maken over parkeren of verliezen als u een paar dingen van de scooter doet.

De Elektrische step is milieuvriendelijk.

Dit is gezien het feit dat de meeste gebruik maken van een lithium batterij kern als een manier van het elimineren van emissies. Dit is een van de functies die de scooters populair hebben gemaakt. Zelfs milieuactivisten zijn het onderschrijven van de scooter vanwege deze waardevolle functie voor het milieu in het bijzonder met de lopende koolstofarme thema.

De Elektrische step kan veel meer worden gebruikt dan alleen als transportmiddel.

Filmmakers en andere cameraliefhebbers vinden de Elektrische step een betrouwbaar hulpmiddel bij het fotograferen van bewegende onderwerpen. Het is veel gemakkelijker om het tempo bij te houden zonder het risico te lopen te gaan rennen bij het gebruik van de camera.

Na mijn jeugd in de Verenigde Staten te hebben meegemaakt, heb ik mijn hele leven foto’s van Amerikaanse zeearenden gezien, maar ik had er nog nooit een gezien. Toen ik de laatste tijd naar Alaska ging, besefte ik dat dit mijn kans was om deze schitterende vogel te zien. Amerikaanse zeearenden zijn lokaal in Noord-Amerika en leven overal in Canada, het vasteland van de Verenigde Staten en het noorden van Mexico, maar ze zijn bijzonder talrijk in Alaska.

Ik ging naar de Chilkoot-rivier waar zalm wordt opgesloten terwijl ze door een visstuw gaan en ik hield me in om mijn Amerikaanse zeearenden te zien. Ik zag een aardse berenmoeder en twee welpen en ik zag enkele zeemeeuwen. Op dat moment hoorde ik overal om me heen een verlangen merkbaar en staarde naar boven. Een Amerikaanse zeearend kwam binnengevlogen en landde tien meter boven mijn hoofd op een deel van een boom. Op dat moment zag ik zijn partner die constant in de boom had gezeten. Ze bleven daar en gingen ongeveer twintig minuten naar elkaar terug en naar elkaar toe. Aangezien Amerikaanse zeearenden voor het leven paren, kon ik me voorstellen dat dit paar zou zeggen: “Waar ben je de hele dag geweest?” ‘Ik was op zoek naar materialen voor thuis en om te vissen.’ Ik had de neiging om te snuffelen in een privé-havikwissel en was gefascineerd door het uitzicht dat ik me overgegeven had aan het dagelijkse leven van een vogel.

Ik bouwde mijn voordeel op in Amerikaanse zeearenden in 1967 toen deze vogel in de 48 ontroerende staten werd uitgeroepen tot gevaar. Het was moeilijk voor te stellen dat een vogel die in het midden van de achttiende eeuw 300.000 tot 500.000 had genummerd, in de 20e eeuw slechts 412 paar sets had. Wat had de bevolking zo hard doen krimpen? Er waren een paar dingen gebeurd. Valken en verschillende vliegende roofdieren werden ongunstig beïnvloed door het gebruik van DDT. DDT heeft de vogels niet geëxecuteerd, maar het heeft hun calciumproductie beïnvloed. De schelpen op hun eieren waren te dun om er zelfs maar aan te denken om deze enorme vogels die erop zaten te verdragen. Bovendien achtervolgden individuen deze vogels voor wild en bovendien om meren en andere visgebieden te beschermen tegen deze gedenkwaardige vissers. Het verlies van leefruimte was een andere factor in het verval van de Amerikaanse zeearend.

In 1972 werd het gebruik van DDT in de VS aan banden gelegd en rond dezelfde tijd werden vaste afkappunten gesteld aan het gebruik van DDT in Canada. De sectie van de Endangered Species Act van 1972 hielp eveneens bij het snelle herstel van de Amerikaanse zeearend in de onderste 48 staten. In 2007 werd deze briljante vogel geëlimineerd uit de lijst van bedreigde of gecompromitteerde soorten. Het wordt momenteel verzekerd door de wet ter bescherming van kale en steenarend en het verdrag voor trekvogels. De opmerkelijke recuperatie van een post in gevaar naar een post met de minste zorgen in slechts 40 jaar is een natuurlijk voorbeeld van het overwinnen van tegenspoed.

Amerikaanse zeearenden zijn buitengewoon opmerkelijke vogels. Deze vogels meten 10 tot 14 pond en kunnen een spanwijdte van 66 tot 96 inch hebben. Ze kunnen ongeveer 4 pond tillen. In tegenstelling tot veel soorten is het vrouwtje voor het grootste deel groter dan het mannetje. Hun gele ogen zijn ongeveer zo groot als een natuurlijk oog, maar zijn meerdere keren scherper. Als vogels gaan, hebben ze een levensduur; ze kunnen 20 of 30 jaar leven, beduidend meer in de gevangenis. Ze ontwikkelen zich expliciet rond de 4 of 5 jaar. Op dit moment bouwen ze naast hun gele poten en neus ook hun witte kop, nek en staart op.

Een vogel is het heerlijkst als hij vliegt. Ze rijden op de thermiek of stijgende warme luchtstromen. Ze kunnen opstijgen tot een hoogte van 10.000 voet en passen van 30 tot 35 mph halen. Hun duiksnelheid kan ergens tussen de 75 en 95 mph liggen. Klauw vangen of cartwheelen is verbluffend gedrag. Twee valken krijgen greep op klauwen in de lucht en tuimelen en draaien naar beneden, waarbij ze het opgeven niet lang voordat ze bij de grond aankomen. Sommigen denken dat dit een romantische gewoonte is en anderen denken dat het een regionaal gevecht is. Wat het ook zal zijn, het is verbazingwekkend om te zien.

De Amerikaanse zeearend is een ondernemende feeder die fundamenteel vis eet, maar hij eet karkassen, kleine wezens en neemt zelfs van verschillende vogels. Kijken naar een havik die naar beneden duikt en een vis uit het water haalt terwijl hij voorbij vliegt, vervult een van verwondering. De vogel trekt zich niet terug. Valken die voor het grootste deel in warmere omgevingen leven, verhuizen niet. De individuen die dicht bij water leven dat kan bevriezen, zullen naar uitgestrekt water gaan, zodat ze tijdens de koude maanden op vissen kunnen blijven jagen. Als de kans groot is dat de vissen overvloedig zijn, zullen Amerikaanse zeearenden zich in grote aantallen verzamelen rond de verzorging van de grond. In de koudere tijd van het jaar kunnen er honderden langs de ongetemde wateren in Alaska en British Columbia worden gevonden.

Sinds het begin zijn vogels het beeld van kracht voor landen of goddelijke wezens. Een valkenstandaard dreef de Romeinse legers in de strijd. Zowel de Noorse god Odin als de Griekse god Zeus werden aangesproken door haviken. Haviken waren ook afbeeldingen van Duitsland, Oostenrijk en Rusland. Op het Mexicaanse embleem staat een havik. De valk is bovendien belangrijk in tal van Indiaanse religies. Stekels en poten van de onbedekte en briljante haviken worden door talloze clans gebruikt in hun strikte formele kleding en functies.

Op 20 juni 1782 werd de Amerikaanse zeearend gekozen als het zegel van de Verenigde Staten van Amerika vanwege zijn lange levensduur, buitengewone kracht en geweldige uiterlijk. Het was bovendien lokaal in Noord-Amerika. De afbeelding van de Amerikaanse zeearend is te vinden op de Great Seal of the United States. Het bevat een vredesoffer met 13 bladeren in een enkele klauw en een bos van 13 bouten in de andere. De snuit van de havik houdt een vlag vast die E pluribus unum doorleest (uit een groot aantal). Een afdruk van de Amerikaanse zeearend is te vinden op tal van Amerikaanse munten. Niet iedereen was het erover eens dat deze vogel een fatsoenlijke beslissing was als een publiek beeld, aangezien werd aangenomen dat het een vogel was met een ‘vreselijk goed karakter’. Onder de personen die niet anders konden dan de keuze tegenspreken, waren Benjamin Franklin en James John Audubon.

Het is zeer onwaarschijnlijk dat u een Amerikaanse zeearend naar uw tuin zal lokken. Zijn realiteit is veel groter dan jouw tuin. In het geval dat u Amerikaanse zeearenden wilt zien, moet u gaan waar water, vissen en binnenlanden zijn en verwachten dat hij deze plek bovendien smakelijk ontdekt. Als de kans bestaat dat jij en de Amerikaanse zeearend zich tegelijkertijd in een vergelijkbaar territorium bevinden, zal ze een belangrijke daad verrichten. De Amerikaanse zeearend is heerlijk als hij door de lucht vliegt, verbazingwekkend als ze naar de grond vliegt en geweldig als een paar hoog in een boom zit en hun enorme gebied ziet. Ik ben blij dat de Amerikaanse zeearend momenteel in het overgrote deel van Noord-Amerika in volle bloei is en dat hij op dit moment niet in gevaar is. Veel meer van ons krijgen momenteel de kans om deze grote vogel dicht bij ons huis te zien.

Na mijn jeugd in de Verenigde Staten te hebben meegemaakt, heb ik mijn hele leven foto’s van Amerikaanse zeearenden gezien, maar ik had er nog nooit een gezien. Toen ik de laatste tijd naar Alaska ging, besefte ik dat dit mijn kans was om deze schitterende vogel te zien. Amerikaanse zeearenden zijn lokaal in Noord-Amerika en leven overal in Canada, het vasteland van de Verenigde Staten en het noorden van Mexico, maar ze zijn bijzonder talrijk in Alaska.

Ik ging naar de Chilkoot-rivier waar zalm wordt opgesloten terwijl ze door een visstuw gaan en ik hield me in om mijn Amerikaanse zeearenden te zien. Ik zag een aardse berenmoeder en twee welpen en ik zag enkele zeemeeuwen. Op dat moment hoorde ik overal om me heen een verlangen merkbaar en staarde naar boven. Een Amerikaanse zeearend kwam binnengevlogen en landde tien meter boven mijn hoofd op een deel van een boom. Op dat moment zag ik zijn partner die constant in de boom had gezeten. Ze bleven daar en gingen ongeveer twintig minuten naar elkaar terug en naar elkaar toe. Aangezien Amerikaanse zeearenden voor het leven paren, kon ik me voorstellen dat dit paar zou zeggen: “Waar ben je de hele dag geweest?” ‘Ik was op zoek naar materialen voor thuis en om te vissen.’ Ik had de neiging om te snuffelen in een privé-havikwissel en was gefascineerd door het uitzicht dat ik me overgegeven had aan het dagelijkse leven van een vogel.

Ik bouwde mijn voordeel op in Amerikaanse zeearenden in 1967 toen deze vogel in de 48 ontroerende staten werd uitgeroepen tot gevaar. Het was moeilijk voor te stellen dat een vogel die in het midden van de achttiende eeuw 300.000 tot 500.000 had genummerd, in de 20e eeuw slechts 412 paar sets had. Wat had de bevolking zo hard doen krimpen? Er waren een paar dingen gebeurd. Valken en verschillende vliegende roofdieren werden ongunstig beïnvloed door het gebruik van DDT. DDT heeft de vogels niet geëxecuteerd, maar het heeft hun calciumproductie beïnvloed. De schelpen op hun eieren waren te dun om er zelfs maar aan te denken om deze enorme vogels die erop zaten te verdragen. Bovendien achtervolgden individuen deze vogels voor wild en bovendien om meren en andere visgebieden te beschermen tegen deze gedenkwaardige vissers. Het verlies van leefruimte was een andere factor in het verval van de Amerikaanse zeearend.

In 1972 werd het gebruik van DDT in de VS aan banden gelegd en rond dezelfde tijd werden vaste afkappunten gesteld aan het gebruik van DDT in Canada. De sectie van de Endangered Species Act van 1972 hielp eveneens bij het snelle herstel van de Amerikaanse zeearend in de onderste 48 staten. In 2007 werd deze briljante vogel geëlimineerd uit de lijst van bedreigde of gecompromitteerde soorten. Het wordt momenteel verzekerd door de wet ter bescherming van kale en steenarend en het verdrag voor trekvogels. De opmerkelijke recuperatie van een post in gevaar naar een post met de minste zorgen in slechts 40 jaar is een natuurlijk voorbeeld van het overwinnen van tegenspoed.

Amerikaanse zeearenden zijn buitengewoon opmerkelijke vogels. Deze vogels meten 10 tot 14 pond en kunnen een spanwijdte van 66 tot 96 inch hebben. Ze kunnen ongeveer 4 pond tillen. In tegenstelling tot veel soorten is het vrouwtje voor het grootste deel groter dan het mannetje. Hun gele ogen zijn ongeveer zo groot als een natuurlijk oog, maar zijn meerdere keren scherper. Als vogels gaan, hebben ze een levensduur; ze kunnen 20 of 30 jaar leven, beduidend meer in de gevangenis. Ze ontwikkelen zich expliciet rond de 4 of 5 jaar. Op dit moment bouwen ze naast hun gele poten en neus ook hun witte kop, nek en staart op.

Een vogel is het heerlijkst als hij vliegt. Ze rijden op de thermiek of stijgende warme luchtstromen. Ze kunnen opstijgen tot een hoogte van 10.000 voet en passen van 30 tot 35 mph halen. Hun duiksnelheid kan ergens tussen de 75 en 95 mph liggen. Klauw vangen of cartwheelen is verbluffend gedrag. Twee valken krijgen greep op klauwen in de lucht en tuimelen en draaien naar beneden, waarbij ze het opgeven niet lang voordat ze bij de grond aankomen. Sommigen denken dat dit een romantische gewoonte is en anderen denken dat het een regionaal gevecht is. Wat het ook zal zijn, het is verbazingwekkend om te zien.

De Amerikaanse zeearend is een ondernemende feeder die fundamenteel vis eet, maar hij eet karkassen, kleine wezens en neemt zelfs van verschillende vogels. Kijken naar een havik die naar beneden duikt en een vis uit het water haalt terwijl hij voorbij vliegt, vervult een van verwondering. De vogel trekt zich niet terug. Valken die voor het grootste deel in warmere omgevingen leven, verhuizen niet. De individuen die dicht bij water leven dat kan bevriezen, zullen naar uitgestrekt water gaan, zodat ze tijdens de koude maanden op vissen kunnen blijven jagen. Als de kans groot is dat de vissen overvloedig zijn, zullen Amerikaanse zeearenden zich in grote aantallen verzamelen rond de verzorging van de grond. In de koudere tijd van het jaar kunnen er honderden langs de ongetemde wateren in Alaska en British Columbia worden gevonden.

Sinds het begin zijn vogels het beeld van kracht voor landen of goddelijke wezens. Een valkenstandaard dreef de Romeinse legers in de strijd. Zowel de Noorse god Odin als de Griekse god Zeus werden aangesproken door haviken. Haviken waren ook afbeeldingen van Duitsland, Oostenrijk en Rusland. Op het Mexicaanse embleem staat een havik. De valk is bovendien belangrijk in tal van Indiaanse religies. Stekels en poten van de onbedekte en briljante haviken worden door talloze clans gebruikt in hun strikte formele kleding en functies.

Op 20 juni 1782 werd de Amerikaanse zeearend gekozen als het zegel van de Verenigde Staten van Amerika vanwege zijn lange levensduur, buitengewone kracht en geweldige uiterlijk. Het was bovendien lokaal in Noord-Amerika. De afbeelding van de Amerikaanse zeearend is te vinden op de Great Seal of the United States. Het bevat een vredesoffer met 13 bladeren in een enkele klauw en een bos van 13 bouten in de andere. De snuit van de havik houdt een vlag vast die E pluribus unum doorleest (uit een groot aantal). Een afdruk van de Amerikaanse zeearend is te vinden op tal van Amerikaanse munten. Niet iedereen was het erover eens dat deze vogel een fatsoenlijke beslissing was als een publiek beeld, aangezien werd aangenomen dat het een vogel was met een ‘vreselijk goed karakter’. Onder de personen die niet anders konden dan de keuze tegenspreken, waren Benjamin Franklin en James John Audubon.

Het is zeer onwaarschijnlijk dat u een Amerikaanse zeearend naar uw tuin zal lokken. Zijn realiteit is veel groter dan jouw tuin. In het geval dat u Amerikaanse zeearenden wilt zien, moet u gaan waar water, vissen en binnenlanden zijn en verwachten dat hij deze plek bovendien smakelijk ontdekt. Als de kans bestaat dat jij en de Amerikaanse zeearend zich tegelijkertijd in een vergelijkbaar territorium bevinden, zal ze een belangrijke daad verrichten. De Amerikaanse zeearend is heerlijk als hij door de lucht vliegt, verbazingwekkend als ze naar de grond vliegt en geweldig als een paar hoog in een boom zit en hun enorme gebied ziet. Ik ben blij dat de Amerikaanse zeearend momenteel in het overgrote deel van Noord-Amerika in volle bloei is en dat hij op dit moment niet in gevaar is. Veel meer van ons krijgen momenteel de kans om deze grote vogel dicht bij ons huis te zien.

 

De Filippijnen zijn ongetwijfeld een jaloezie van verschillende naties vanwege hun rijke gemeenschappelijke activa. Met inbegrip van ergens in het bereik van 7.107 eilanden, heeft de archipel een van ‘s werelds meest opmerkelijke biodiversiteiten. Verschillende plant- en wezensoorten die endemisch zijn voor de natie, hebben ongetemde levensspecialisten en natuurliefhebbers naar de Filippijnen getrokken.

De autoriteiten van het klimaatbureau van de buurt zeiden dat de Filippijnen de thuisbasis zijn van ongeveer 1137 soorten land- en waterdieren, vogels en gewervelde dieren. Hoe het ook zij, ongeveer de helft van hen wordt momenteel geacht te zijn “gecompromitteerd” vanwege door de mens veroorzaakte problemen. Timberland-ontkenning, illegale jacht, stroperij en verstedelijking hebben de natuurlijke leefomgeving vernietigd. Dit was een reden tot bezorgdheid over de trossen klimaatbehoud in de afgelopen jaren.

Om problemen op het gebied van klimaatveiligheid aan het licht te brengen, organiseren verwante overheidsorganisaties en openbare bijeenkomsten rondleidingen om het natuurlijke leven van de natie te trotseren. Hier is een handleiding voor een deel van de ongetemde levensparken en natuurfocus in de Filippijnen.

Calauit Game Preserve en Wildlife Sanctuary

Een van de belangrijkste vakantiebestemmingen in de eilandhemel Palawan is het Calauit Game Preserve and Wildlife Sanctuary. Dit 3700 hectare grote asiel, dat in 1976 werd geopend, herbergt verschillende soorten wezens zoals giraffen, zebra’s, bosbokken, gazellen, elanden, herten en andere bizarre Afrikaanse en nabijgelegen wezens. Er leven ook meer dan 70 vogelsoorten in het Calauit Wildlife Sanctuary.

Philippine Tarsier and Wildlife Sanctuary

Gelegen op het eilandgebied van Bohol, is het Philippine Tarsier and Wildlife Sanctuary bovendien een absolute noodzaak voor reizigers die het Filippijnse natuurlijke leven willen onderzoeken. Deze 134 hectare grote dekking vult zich als een voortplantings- en veiligheidsgemeenschap voor de Filippijnse spookdier, een van ‘s werelds kleinste primaten. Ongeveer 500 spookdieren zijn momenteel gehuisvest in het gesticht, waar kleurrijke vogels zoals slangenhaviken, papegaaien en grasuilen te vinden zijn.

Albay Park en Wildlife

Naast de Mayon-vulkaan maakt Albay ook naam op het gebied van ongetemde levensbescherming. Albay Park and Wildlife ligt in Legazpi en heeft meer dan 400 wezens zoals gewervelde dieren, vogels en reptielen. Gasten kunnen heel dichtbij komen met verschillende roofvogelsoorten, bijvoorbeeld grasuil, Filippijnse valkuil en brahmaanse vlieger. Eveneens in het recreatiecentrum kunnen bezoekers tot rust komen met alle gemakken, zoals een foodcourt en excursiebossen.

Zoobic Safari

Beleef een extreme safari-ervaring in de Filippijnen door een bezoek te brengen aan een 25 hectare groot entertainmentmekka in Subic, Zambales. Zoobic Safari biedt verschillende attracties, zoals Tiger Safari, waar tijgers van ongeveer 400 pond in de buurt ronddwalen. In de tussentijd worden slangen van over de hele wereld opgenomen in het Serpentarium. Gasten kunnen ook hun voeten zetten op een stalen loopbrug waar meer dan 200 krokodillen onder rusten.

Het onderzoeken van het Filippijnse natuurlijke leven houdt niet op bij de eerder genoemde parken en veilige havens. U kunt ook een dag doorbrengen in Donsol, Sorsogon, voor een onderzoek naar walvishaaien, of een bezoek brengen aan het eiland Olango, dat een bezoek brengt aan meer dan 50.000 vogels die zich verplaatsen. Er zijn tal van andere natuurlijke levens die aan bezwaren ontsnappen om te bekijken of u zich in Luzon, Visayas of Mindanao bevindt.